Luuk, mijn achterneefje: 28 april 2012 verjaardag van oma Marianne vieren

zondag 6 mei 2012

28 april 2012 verjaardag van oma Marianne vieren

28 april hebben we oma Marianne's verjaardag gevierd.

Even een wortelhapje eten...lekkerrrr

Even lachen met ome Christ en mama.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het sterrenbeeld van Luuk is

Schorpioen (astrologie)

(Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie)

Schorpioen (Scorpio)

Astrologisch symbool voor Schorpioen.
Schorpioen is het astrologisch teken van mensen geboren tussen ca. 24 oktober en ca. 22 november. Het is het achtste teken van de dierenriem en was oorspronkelijk verbonden met het gelijknamige sterrenbeeld.[1]
Schorpioen correspondeert met een deel van de ecliptica vanaf 210 graden tot 240 booggraden voorbij het lentepunt. Het is het achtste teken van de dierenriem, het behoort tot de vaste tekens[2] en wordt geassocieerd met het element Water. Vrouwelijk, negatief, introvert teken. De traditionele heerser van het teken is Mars, en na de ontdekking van Pluto is deze er als heerser bijgekomen. Volgens Claudius Ptolemaeus en zijn Tetrabiblos wordt het 1ste decanaat van Schorpioen (0-10°) geregeerd door Mars, het 2de decanaat (10-20°) door Zon en het 3de (20-30°) door Venus, wat de typologie bij de gewone zonnetekenastrologie verder kan verfijnen: 36 in plaats van 12 typen persoonlijkheden.

De naam Luuk is afkomstig van

Lucas (voornaam)

(Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie)

De voornaam Lucas gaat terug op het Griekse Λουκάς (Loukas) dat 'afkomstig uit Lucaníë' betekent. De bekendste Lucas uit de oudheid is de evangelist Lucas.

De naam wordt in het Nederlands soms afgekort tot Luk of Luuk gebruikt; maar ook de Franse schrijfwijze "Luc" komt vrij veel voor. Ook ziet men Luca of Luka (tevens als meisjesnaam).

De naam Luc/Luuk/Luk/Luke kan ook afgeleid zijn van Lucius of Lucianus. In dat geval gaat het terug op het Latijnse lux dat licht betekent.

Basilicata (ook wel Lucanië genoemd) is een regio in het zuiden van Italië die grenst aan Campanië in het westen, Apulië in het oosten en Calabrië in het zuiden. Het heeft een korte kuststrook aan de Tyrreense Zee en ook aan de Golf van Tarente (deel van de Ionische Zee) aan de zuidoostkant.
De oppervlakte regio neemt ongeveer een dertigste van het nationale territorium in beslag, oftewel 3,3%. Qua grootte staat de regio op de veertiende plaats. Van de 1000 Italianen wonen er 10 in Basilicata, dit is iets meer dan 1% van de totale nationale bevolking. Na het Valle d'Aosta is Basilicata de dunstbevolkte regio van Italië.
De hoofdstad van de regio is Potenza. De regio bestaat uit twee provincies met gelijknamige hoofdsteden: Potenza en Matera.
Over het algemeen is de regio bergachtig en het hoogste punt van de zuidelijke Apennijnen is Monte Pollino (2197 m). Monte Vulture, in de noordwestelijke hoek, is een uitgedoofde vulkaan (1310 m). Het bergachtige terrein maakte communicatie tot aan de moderne tijd moeilijk, en Basilicata was lange tijd een van de minst ontwikkelde regio's van Italië.
In de Romeinse tijd heette het district Lucania en werd het samen met het zuidelijke district Bruttii bestuurd. Het district Lucania heette zo vanwege het volk dat de naam Lucani (Lucaniërs) droeg, die het land rond het midden van de 5e eeuw v.Chr. binnenviel, en de inheemse stammen, die bij de Grieken bekendstonden als Oenotrianen en Chonen, de bergen in het binnenland injoeg. Aan weerszijden was de kust bevolkt door sterke Griekse koloniën, die deel uitmaakten van Magna Graecia.
De Lucaniërs spraken een Oskische taal. Strabo berichtte dat zij een democratie kenden, behalve in oorlogstijd, wanneer een dictator werd gekozen uit de gewone magistraten. De weinige Oskische inscripties die uit de 4e of 3e eeuw v.Chr. zijn overgebleven, zijn in het Griekse alfabet geschreven.
In het Italiaans worden de inwoners van Basilicata nog steeds lucani genoemd.